دیروز امتحان کنکور بود درب سالنهای امتحان و چند خیابان و کوچه این ور و آن ور تر پر بود از پدر مادر هایی که کنار ماشینهایشان منتظر بودند تا فرزند دلبندشان از سالن امتحانات بیرون بیاد بعضی ها هم که خسته بودند صندلی ماشین را خوابانده بودند و استراحت میکردند
لبهای پر از دعای بعضی ها منو یاد درس خوندن خودم و از من قدیمی ترها انداخت.
خواستم به این بچه های امروزی بگم که :
ما :
- شبها زود میخوابیدیم و صبحهای زود ساعت 4 بیدار میشدیم در حالی که خوب خوابیده بودیم و استراحت کرده بودیم و آنوقت درس خوندنمون شروع می شد به صبحانه نرسیده پنج ساعت اولمون تموم میشد.
- انواع اقسام کلاسهای جبرانی و تقویتی و حمایتی و دوره و تست و ....نداشتیم و نمی رفتیم .
- کتابها را پی دی اف نکرده بودیمو روی تبلت یا گوشی هوشنمد نمیخوندیم شون .
- دسترسی به اینترنت پرسرعت و همیشگی نداشتیم و منابع درسی متعدد و مشورت و چت درسی و آزمونهای آن لاین هم نداشتیم .
- تو خونه یه اتاق مخصوص نداشتیمو خونواده هم خیلی مراعات نمیکردن یعنی نیاز به مراعات نداشتیم چون یاد گرفته بودیم تو جاهای شلوغ درس بخونیم .
- ماشین اختصاصی هم نداشتیم .
- و دست آخر اینکه :
روز امتحان هم نه بابا و نه مامان همراه ما نمیومدن و خودمون تنها سر جلسه امتحان رفتیمو و بد بختانه قبول هم شدیم .
نمیدونم شماها با این همه امکانات قبول میشین یا نه ؟
