|
برایم بمان
|
|
|
سوسن باشی یا نسرین نیلوفر باشی یا شقایق چه فرق دارد ریشه در آب داشته باشی یا درخاک باز فرق ندارد.امروز که آمده ای، هوایت بوی اقاقی میدهد دستانت پر است از عطر یاسمن های خفته بر دشت بودن! پرشد فضای سینه از عطر تو! آسان اما نفس میکشم من.
تو از نسل باران و نسیمی هم بباری هم بپیچی در هوای اتاق چه خوب میشود آری! به فاصله از من دور به احساس در من نزدیک تراز من و شاید خود من ! کاش وقتی میایی ابری نشود آسمان احساسم یا اگر شد رنگین کمان حضورت از آن گوشه دلم تا این گوشه دلم بگسترانی! و ابی آسمان را میان هفت رنگ خود انگشت به دهن بگذاری !
بیا و برای من هم نسرین باش هم نیلوفر هم آسمان باش هم باران نمیخواهم مینایی پر از تردید باشی ساقی باش و ببخش!
آخر دنیا هم که باشد فرصتی اندک خواهم یافت تا جرعه ای از لبهای وجودت بچشم ! من مرگ را با چشمانی از حدقه بیرون زده دیدم دستانش پر بود از نفرت و زشتی برایش از بودن و زندگی گفتم برایش از ترانه های مادرم خواندم برایش از تو گفتم تو که آن دور دستها بودی پر شدم از امید آمدنت و اشتیاق بودنت ،پس فرصتی یافتم تا دوباره شوم دردهای سینه ام را چاره شوم!
تو هم همین دیروز آری دیروز ، نه نه پریروز دوباره فرصتی یافتی وه چه قسمت متلاطمی ولی ما بهم میرسیم ساحل آرمشمان همین نزدیکیست ! 
|
|
|
|
| |
